تو اصفهانِ منی ...

« به نام خدا »

‌‌‌‍‍‌‌‌تو ؛ « زادگاهِ » منی ، خاکِ « گُل فِشانِ » منی ؛

تو ؛ باغِ سبزِ بهشتی ، تو « اصفهانِ » منی ‍

تو ؛ « جلوه گاهِ هنر » ، در تمامِ آفاقی ؛

تو ؛ « یادگارِ عزیزی » ؛ ز رفتگانِ منی


در آن زمان که کسی یار و همزبانم نیست ؛ 

تویی ؛ که سنگِ صبوری و همزبانِ منی


در این ، میانه یِ ؛ « اُردیبهشت » ماهِ خدا ؛

تویی ؛ که خُلدِ بَرینی و بوستانِ منی


به « زِنده رودِ » تو صدها درود میگویم ؛

بمان تو زنده و جاری ، که پرنیانِ منی


ز جامِ « نقشِ جهانت » مرا کُنی مدهوش (۱)

اگرچه « نصفِ جهانی » ولی « جهانِ منی » (۲)


شکوه و شورِ تو در ؛ واژه ها نمیگنجد ؛

زبان ز وصفِ تو قاصر ، تو خود زبانِ منی


تو ؛ شهرِ « شعری و سازی » تو « شورِ آوازی » ؛

« بیاتِ راجِع و عُشاق و دِیلَمانِ منی » (۳) ‍

تو ؛ خاکِ پاکِ ؛ « کسایی و تاج و شهنازی » (۴)

تو ؛ نغمه یِ ؛ « نِی و تاری » ... نوایِ جانِ منی


چه شاعرانه در این ؛ شعر ، میهمانِ توام ؛

چه عاشقانه در این ؛ شهر ، میزبانِ منی


تمامِ حُسن و جمالت از این سبب زیباست ؛

که هدیه ای ، ز « خداوندِ » مهربانِ منی ‍

به خونِ پاکِ « شهیدان » و سرفرازانت ؛

تو هم فدائیِ ؛ « ایرانِ » جاودانِ منی .


« مهران اسدپور »

-------------------------------------------‍

(۱). اشاره به میدان « نقشِ جهان » .‍

(۲). اشاره به مَثَلِ ؛ « اصفهان ؛ نصفِ جهان » . ‍

(۳). « بیاتِ راجِع و عشاق » گوشه هایی از « آوازِ اصفهان » و « دِیلَمان » یکی از گوشه های « آواز دشتی » است . ‍

(۴). اشاره به اساتید فقید موسیقی اصفهان ؛ استاد جلال تاج اصفهانی ، استاد حسن کسایی و استاد جلیل شهناز . ‍

« اصفهان » ؛ ‍‍‍‌اردیبهشت ماهِ نود و شش ، در واپسین روزهایِ حیاتِ زنده رود ...


/ 0 نظر / 12 بازدید