قُمار ...

« به نام خدا »


نکُن گلایه که با من ؛ جهان نمیسازد ؛

" قُمار بازِ قَدَر ، قبلِ بُرد ؛ میبازد "

همیشه در پِیِ اهدافِ آنچنانی باش ؛

نباش ، بندهٔ قِسمَت ؛ که بخت میتازد ! ‍

برای نو شُدَنَت ؛ راه و رسمِ تازه بیار ؛

نهالِ فتح و ظفر ، در ؛ زمینِ تشنه نکار

برای مردِ ظفرمند ؛ حرف ، بادِ هواست ؛

" بیا و مردِ عمل باش ؛ ای دهانِ شُعار "


بیا بهانه نکُن ؛ یٲس و نا امیدی را ؛

دلیلِ مرگِ "سیاهی" ؛ بدان "سپیدی" را

قبایِ باورِ پوسیده را ؛ به دور انداز ؛

بنا کُن از دل و جان ؛ بِدعَتِ جدیدی را ‍

جهان چو تختهٔ نَرد است و ؛ آدمی نَرّاد ؛

بریز " تاس" و بچرخان ؛ شبیهِ یک استاد

اگر که خوش نَنِشینَد ؛ دوباره فرصت هست

اگر که «جُفت شش» آمد که مُفتِ چنگت باد .‍

‌‌#مهران_اسدپور

/ 0 نظر / 54 بازدید